دانشگاه تهرانکشاورزی (منتشر نمی شود)5524-15625120030321Investigation of the level of contaminants in traditionally grape syrupبررسی املاح موجود در شیره انگور فرآوری شده با خاک رس1610414FAمحمد جواداحتشامی معین آبادىکارشناس ارشد علوم و صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، خراسانمحمدخداپرستدانشیار گروه علوم و صنایع غذایی دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، خراسانمحمد باقرحبیبی نجفىدانشیار گروه علوم و صنایع غذایی دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، خراسانJournal Article19700101Traditional production of grape syrup in Iran inaugurated by addition of natural clay in order to decrease the acidity for subsequent heating. The presence of some mineral residues and sand in the final product which is mainly due to clay impurity might cause and adverse effect. In this study, eleven samples of traditionally produced grape syrup were collected randomly from different regions of Khorasan province and the level of standard specified contaminants was determined. Heavy metals such as Cd, Ni and Co were more than maximum allowable limit in almost all samples. These contaminants could be originated from either the vineyard soil or the added clay as well as inadequacy of final filtration. Considerable amount of sand was also determined in some samples which revealed the inappropriate pre-processing washing the grapes or excessive clay addition. Hence, in order to protect the consumers and meet the standard levels of aforementioned contaminants, it is necessary to change the method of production.در تولید سنتی شیره انگور برای کاهش اسیدیته آن از خاک رس محلی استفاده می شود. املاح معدنی موجود در خاک رس می تواند بر محصول نهایی تأثبر منفی داشته باشد. در این تحقیق، از شیره تولید شده در روستاهای مختلف استان خراسان به طور تصادفی 11 نمونه گیری انجام و تعدادی از پارامترهای استاندارد برای وجود آلاینده های معدنی و شن اندازه گیری شد. در شیره های انگور تولید شده مقدار عناصر سنگین کادمیوم، نیکل و کبالت بیش از حد مجاز است که می تواند ناشی از ترکیب خاک کشاورزی منطقه و خاک رس مورد استفاده در فرآیند تولید این محصول باشد. درضمن، ذرات خاک موجود در این محصول نیز زیاد است که به دلیل عدم شستشوی انگور در حد مطلوب و استفاده از مقدار زیادی خاک رس در تهیه شیره و نامناسب بودن کیفیت تصفیه نهایی محصول می باشد. لذا بهینه کردن روش تولید سنتی شیره انگور جهت حمایت از مصرف کننده ضروری می باشد.https://joa.ut.ac.ir/article_10414_74560fb56b1e14d6dfef6e65f90d99e5.pdfدانشگاه تهرانکشاورزی (منتشر نمی شود)5524-15625120030321Study of nitrogen fertilizer effect on nitrogen harvest index (NHI) and corn yieldاثر کود ازته بر شاخص برداشت ازت و تولید محصول ذرت دانه ای71910415FAغلام عباساکبرىاستادیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران، پاکدشتعبدالهقاسمی پیربلوطىمربی گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرکرد، چهارمحال و بختیاریغلام علىاکبرىاستادیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران، پاکدشتایرجاله دادىاستادیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران، پاکدشتJournal Article19700101To determine the effect of N-fertilizer on nitrogen harvest index (NHI), crop production and growth indices of corn (S.C.704 cultivar), an experiment was conducted with five nitrogen rates (100, 140, 180, 220 and 260 kg N/ha) in a randomly complete block design in four replicates. The effect of N-fertilizer rates on variation of grain yield, number of kernels, 1000-kernel weight, nitrogen harvest index (NHI), ear weight per unit area, biological yield and percentage of protein of kernels were significant (P< 0.05). Additional N-fertilizer increased LAI, LAID, CGR and EGR, while decreased NUE. Highest correlations were observed between ear weights per unit area, 1000-kernel weight, nitrogen harvest index and kernel harvest index with yield production.برای تعیین تأثیر کود ازته بر شاخص برداشت ازت، تولید محصول، عملکرد بیولوژیک وشاخص های رشد ذرت، یک آزمایش در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با پنج مقدار مختلف کود ازته در چهار تکرار اجرا شد. اثر مقادیر ازت بر تفاوت عملکرد دانه، تعداد دانه در بلال، وزن هزاردانه، وزن بلال در متر مربع، عملکرد بیولوژیک، شاخص برداشت ازت و درصد پروتئین دانه معنی دار بود، افزایش مصرف کود ازته سبب افزایش شاخص سطح برگ و دوام آن، سرعت رشد محصول و سرعت رشد بلال شد ولی کارآیی مصرف ازت کاهش یافت. همبستگی وزن بلال در مترمربع، وزن هزاردانه، شاخص برداشت دانه و شاخص برداشت ازت با عملکرد دانه بیشترین مقدار بود.https://joa.ut.ac.ir/article_10415_ad6e928c035b5bd2eed2eb41b3f0bcf2.pdfدانشگاه تهرانکشاورزی (منتشر نمی شود)5524-15625120030321The nutritive value of tea wastes in animal nutritionبررسی ارزش غذایی ضایعات برگ چای در تغذیه دام212910416FAحسینتوفیقىکارشناس ارشد علوم دامی، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهراناحمدافضل زادهاستادیار گروه علوم دام و طیور، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران، پاکدشتحسنفضائلىعضو هیات علمی موسسه تحقیقات علوم دامی کشور، کرجJournal Article19700101In this study, the chemical composition of the tea wastes determined. The value of dry matter, organic matter, crude protein, crude fiber, calcium and phosphorous 95, 94, 13.3, 23.1, 0.011 and 0.29 percent, respectively. In the experiment of digestibility by animal, five experimental rations (including tea waste and alfalfa in the proportion of 0:100, 10:90, 20:80, 25:75 and 30:70 percent) and four adult sheep of Zel breed were used. Digestion coefficients of dry matter and crude protein were decreased from 56.7 to 54.5 and 74 to 62.2 percent by increasing tea wastes in rations. Intake of dry matter, crude protein and digestible dry matter were decreased from the first ration to the one with 30 percent tea wastes (P< 0.05). The amount of degradability of dry matter, organic matter and crude protein were decreased from 61.2 to 45.8 and 77 to 68.2 for 24 hours of incubation from ration with 100 percent alfalfa the one with 100 percent tea wastes (P< 0.05). The amount of gas production decreased from 33.4 to 20 and from 39 to 25 ml per 200 mg DM in 12 and 24 hours of incubation of ration with 100 percent alfalfa the one with 100 percent tea wastes (P< 0.05). It seems that tea wastes can be used as a fibrous feed with alfalfa (about 10 percent) for feeding the sheep.در این بررسی، میزان ماده خشک، ماده آلی، پروتئین خام، الیاف خام، کلسیم و فسفر ضایعات چای کارخانه های شمال کشور تعیین شد که مقادیر آن ها به ترتیب برابر 95، 94، 13/3، 1/23، 0/011 و 29/0 درصد بود. قابلیت هضم پنج جیره آزمایشی حاوی نسبت های مختلف ضایعات چای با یونجه، به وسیله چهار رأس گوسفند نژاد زل بالغ درقالب طرح کاملأ تصادفی با پنج تیمار و چهار تکرار تعیین شد. در جیره حاوی 10 درصد ضایعات چای، ضریب هضمی ماده خشک و پروتئین خام به ترتیب 2/59 و 73 درصد و دو جیره حاوی 30 درصد ضایعات چای برابر 4/5 5 و 62/2 درصد بود. تفاوت ماده خشک و پروتئین خام مصرفی و ضریب هضمی پروتئین خام در جیره های مختلف حاوی ضایعات چای معنی دار بود (p<0/05). تفاوت درصد تجزیه پذیری مؤثر ماده خشک و پروتئین خام در جیره های مختلف حاوی ضایعات چای معنی دار بود (p<0/05). مقدار گاز تولیدی در زمان 12 ساعت پس از تخمیر در جیره های حاوی ضایعات، چای کاهش یافت (p<0/05). به نظر می رسد که از ضایعات چای می توان به عنوان یک خوراک خشبی با درصد پروتئین مطلوب و قابلیت تجزیه پذیری زیاد به میزان حداکثر تا 10 درصد به صورت مخلوط با جیره غذایی گوسفند استفاده نمود.https://joa.ut.ac.ir/article_10416_ec888e350038c5e8e569a03df1d66af1.pdfدانشگاه تهرانکشاورزی (منتشر نمی شود)5524-15625120030321Evaluation of single irrigation and nitrogen rates on rainfed wheat under drought conditionبررسی سطوح مختلف آبیاری و ازت بر عملکرد گندم دیم در شرایط خشکسالی314110417FAعلی رضاتوکلىعضو هیات علمی موسسه تحقیقات کشاورزی دیم مراغهJournal Article19700101In rainfed areas of Iran, cereal yields are low, variable and mainly as a result of inadequate and erratic seasonal rainfall and associated management factor, such as late sowing date (or late crop germination). In order to investigate the effects of single irrigation and nitrogen on bread wheat (Triticum aestivum L. Var. Sabalan) a field experiment was conducted as split plot arranged in a randomized complete block design (RCBD) with three replications in 1999-2000 at Dryland Agricultural Research Institute (Maragheb station). Total seasonal rainfall was 210.6 mm. The treatments included four levels of single irrigation (Rainfed 37, 73 and 110 mm irrigation water use) as main plots and six N rates (0, 30, 60, 90, 120 and 150 kg.N.ha-1) as sub plots on Sabalan rainfed wheat variety. The grain, straw and biological yields, harvest index, height and TKW determined from the middle of each plots. Results showed that correlation of grain yield with all variables positive + significant. Optimum level of single irrigation at planting time was 37-73 mm of water use combined up to 48 kg.N.ha-1. Thus, when limited SI is combined with appropriate management, grain wheat production can be substantially and consistently increased in this semi arid zone.با هدف افزایش عملکرد گندم دیم، در سال زراعی 78-1377 یک طرح بلوک های کامل تصادفی و به صورت اسپلیت پلات، با چهار تیمار آبیاری (بدون آبیاری، یک نوبت آبیاری بلافاصله پس از کاشت به میزان 37، 73 و 110 میلی متر)، شش سطح ازت (صفر, 30، 60، 90، 120 و 150 کیلوگرم در هکتار ازت خالص) و بر روی گندم دیم رقم سبلان در سه تکرار در ایستگاه تحقیقات کشاورزی دیم مراغه اجرا شد. عملکرد دانه، عملکرد کاه و کلش، عملکرد بیولوژیکی، وزن هزاردانه و ارتفاع بوته اندازه گیری و ضاخص برداشت محاسبه شد. همبستگی عملکرد دانه در شرایط خشکسالی با تمام پارامترهای مورد مطالعه مثبت و معنی دار بود. نتایج نشان داد که یک نوبت آبیاری در زمان کاشت (به میزان 73-37 میلی متر) و مصرف 48 کیلوگرم در هکتار ازت خالص با ایجاد سبز کامل پاییز و با بیش از 900 کیلوگرم در هکتار افزایش عملکرد، مطلوب ترین تیمار در کاهش آثار خشکی و افزایش تولید دانه گندم است.https://joa.ut.ac.ir/article_10417_f57f96b46330ac2ab542898bc0648c9c.pdfدانشگاه تهرانکشاورزی (منتشر نمی شود)5524-15625120030321Groundwater pollution by nitrate in the vicinity of Zayanderud riverبررسی آلودگی نیترات در آب های زیرزمینی حاشیه رودخانه زاینده رود435410418FAعلىجعفری ملک آبادىکارشناس ارشد خاکشناسی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهانسید فرهادموسوىاستاد گروه آبیاری، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهانمجیدافیونىدانشیار گروه خاکشناسی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهاناردشیرخسروىکارشناس محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهانJournal Article19700101To study the spatial and temporal variation of nitrate pollution in groundwater in the vicinity of Zayandehrud river in Isfahan province monthly water samples were collected from 100 wells in the study area. The average N03-N concentration ranged from 1.2 to 25.7 mg/l (5.4 to 115.6 mg/I as NO3) and average N03-N concentration in groundwater was 9.6 mg/I, which is lower than the standard limit (10 mg/I). Maximum N03-N concentration (70.8 mg/I) was detected in an agricultural region in west of Isfahan province. Although nitrate concentration changed in various wells, but there was an increasing trend from Baghbaderan to Varzaneh. The reason is the extent of agricultural lands and gradual pollution of Zayandehrud river due to discharging urban, industrial and agricultural wastewater, and their direct or indirect effects on groundwater quality. The average N03-N concentration in 41 percent of the wells near the Zayandehrud river was more than the standard limit for drinking water. The average N03-N concentration in groundwater of agricultural and urban regions was 10 and 7.6 mg/l, respectively.برای بررسی آلودگی نیترات و تغییرات آن در آب های زیرزمینی مناطق کشاورزی، صنعتی و شهری حاشیه رودخانه زاینده رود از آب 100 حلقه چاه آب دایر در منطقه با فواصل زمانی یک ماه نمونه برداری شد. میانگین تغییرات غلظت ازت نیتراتی در آب چاه های منطقه بین 2/1 تا 7/25 میلی گرم در لیتر (معادل 4/5 تا 6/115 میلی گرم در لیتر نیترات) و میانگین آن در کل منطقه 6/9 میلی گرم در لیتر بود که کمتر از حد استاندارد (10 میلی گرم در لیتر) است. بیشترین غلظت ازت نیتراتی برابر با 8/70 میلی گرم در لیتر و مربوط به اراضی ترکمان آباد واقع در ناحیه بین فلاورجان و اصفهان بود. باوجود تغییرات غلظت نیترات در آب های زیرزمینی در طول مسیر، یک روند افزایشی از باغبادران تا ورزنه دیده می شود که علت آن گستردگی زمین های کشاورزی و آلودگی تدریجی زاینده رود در نتیجه ورود فاضلاب های شهری، صنعتی و کشاورزی می باشد. میانگین ازت نیتراتی در 41 درصد از کل چاه های مورد مطالعه حاشیه زاینده رود بیشتر از حد استاندارد برای آب آشامیدنی بود. در مناطق کشاورزی و شهری اطراف زاینده رود، میانگین غلظت ازت نیتراتی به ترتیب 10 و 6/7 میلی گرم در لیتر بود.https://joa.ut.ac.ir/article_10418_242d7388eadff87e7ba56b1e1d3aa0dd.pdfدانشگاه تهرانکشاورزی (منتشر نمی شود)5524-15625120030321Optimization of invert syrup production by acidic methodبهینه سازی تولید شربت اینورت به روش اسیدی556010419FAمینامیری قلعه نویىکارشناس ارشد علوم و صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرسمحسنبرزگراستادیار گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرسمحمد علىسحرىدانشیار گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرسJournal Article19700101In this study, the conditions for producing invert syrup were optimized and factors such as type of acid citric, hydrochloridric and tartaric (each at two levels), reaction time (1 and 1.5 h) and temperature (70 and 80°C) were studied. The properties of invert syrups which produced by different methods were compared with each other and a standard and optimized method, for inversion reaction, was reported. The best invert syrup was produced under conditions of acid = HCI (0.08%), temperature 80°C and reaction time lh.در این تحقیق، برای بهینه کردن تولید شربت اینورت از شکر، از سه نوع اسید شامل اسید سیتریک، کلریدریک و تارتاریک (هر یک در دو سطح)، دو سطح زمان (1 و 5/1 ساعت) و دو سطح دما (70 و 80 درجه سانتی گراد) استفاده شد. خصوصیات شربت های حاصل از اجرای روشهای مختلف با یکدیگر مقایسه و یک روش استاندارد و بهینه برای تولید آن ارایه شد. بهترین نوع شربت اینورت با استفاده از 08/0 درصد اسید کلریدریک در دمای 80 درجه سانتی گراد و زمان یک ساعت حاصل شد.https://joa.ut.ac.ir/article_10419_8a02fb814e3b14c4230734541202fb84.pdfدانشگاه تهرانکشاورزی (منتشر نمی شود)5524-15625120030321Study of drought tolerance of 15 lentil varietiesبررسی تحمل به خشکی در ارقام مختلف عدس616910420FAالیاسنیستانىعضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسانمرتضىعظیم زادهعضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسانJournal Article19700101In order to assess the drought tolerance in 15 lentil genotypes, a field experiment was conducted during 2001-02 growing season in Dryland Agricultural Research Institute (DARI) station of Shirvan, in northern Khorasan, Iran, under rainfed and irrigated conditions. The experimental design was RCB with three replications. Data for agronomic traits of plant height, number of empty and filled pods, days to maturity, leaf electrical conductivity and leaf relative water content, were recorded at appropriate time during the growing season. The seed yield and related traits were measured at seed maturity stage. Drought tolerance of lentil genotypes was assessed using cell membrane stability and leaf relative water content. There were no significant differences among genotypes for plant height, number of empty pods, days to maturity, leaf electrical conductivity and leaf relative water content. The differences between genotypes for number of filled pod, number of seeds per plant, 100- seed weight and seed yield were significant index, none of the other procedures showed a close relationship with seed yield.این آزمایش به منظور ارزیابی ارقام مختلف عدس از نظر تحمل به خشکی در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در دو شرایط آبی و دیم در سال زراعی 81-1380 در ایستگاه تحقیقات کشاورزی دیم شمال خراسان اجرا شد. در طی فصل رشد از صفات تعداد روز تا جوانه زنی، ارتفاع بوته، تعداد روز تا رسیدگی، محتوای نسبی آب برگ ها و میزان هدایت الکتریکی برگ ها یادداشت برداری شد. بعد از برداشت، تعداد غلاف های پر، تعداد غلاف های خالی، تعداد دانه در بوته, وزن صددانه و عملکرد دانه محاسبه شد. تحمل به خشکی ارقام از طریق پایداری غشای سیتوپلاسمی و محتوای نسبی آب برگ ها بررسی شد. تفاوت بین ارقام از نظر ارتفاع، تعداد غلاف های خالی، تعداد روز تا رسیدگی، میزان هدایت الکتریکی برگ ها و محتوای نسبی آب برگ ها معنی دار نبود. تفاوت بین ارقام از نظر تعداد غلات های پر، تعداد دانه در بوته، وزن صددانه و عملکرد دانه در بین ارقام معنی دار بود. رابطه هیچ یک از معیارهای محاسبه شده برای تحمل به خشکی (به جز شاخص تحمل تنش) با عملکرد قوی نبود.https://joa.ut.ac.ir/article_10420_bbde482b079d0bb89c5f39c4bf275ab2.pdf